DEYİM AKTARMASI

Bir sözcüğün benzetme amacıyla başka bir sözcük yerine kullanılmasıdır. (deyim aktarması ayrıca "istiare" adıyla söz sanatlarında da işlenir.) Deyim aktarmasu dört yolla gerçekleşir: 1) İnsandan Doğaya Aktarma: İnsana ait bir özellik, insan dışındaki bir varlığa aktarılır. Örnekler: Rüzgarın serin eli yüzümü okşadı. (el ve okşamak kavramları insana aittir. Bu cümlede rüzgara aktarılmıştır.) Tekerlekler yollara bir şeyler anlatıyor. 2) Doğadan İnsana Aktarma: Bir doğa varlığına ait özellik, insana aktarılır. Örnekler: Kemal birden bire olgunlaştı. (Olgunlaşmak meyvelere ait bir özelliktir. Bu cümlede insana aktarılmıştır. O kızıl zafer kartalının, Çankaya'da kurulmuş yuvası. 3) Doğadan Doğaya Aktarma: Bir doğa varlığına ait özelliğin, insan dışında başka bir doğa varlığına aktarılmasıdır. Örnekler: Yüce dağların başında, salkım salkım olan bulut. (Salkım üzüme ait bir özellikken bu cümlede buluta aktarılmıştır.) Minik fare kükredi. 4) Duyudan Duyuya Aktarma: Beş duyumuzdan birine ait (görme, işitme, tatma, koklama, dokunma) bir kavramın başka bir duyuya aktarılmasıdır. Örnekler: Soğuk bakışları hepimizi ürküttü. ( Soğukluk dokunma duyusuna ait bir kavramken bu cümlede görme duyusuna aktarılmıştır.) Tatlı bir ezgi geliyor uzaklardan.